Dag 233.  Feest, alé, toch een beetje.

Vandaag 39 jaar geleden besloot ik de wereld te vereren met mijn aanwezigheid ;-).  Negenendertig jaar al, time does fly when you are having fun!  Gelukkig voel ik mij (meestal) geen negenendertig.  Ik voel me vaak meer als Peter Pan, I never want to grow up!  Soms moeten we ons volwassen gedragen, maar ik probeer die momenten tot het absolute minimum te beperken.  Sommige mensen vinden dat raar, vinden mij "ne raren", maar de tijd dat ik daar van wakker lag, mezelf voordeed zoals ik dacht dat de wereld vond dat ik moest zijn, die tijden zijn al lang voorbij.

Ik heb geleerd te zijn wie ik ben, met alle voor- en nadelen van dien.  Ik wil gewoon echt zijn, geen gemaskerd afkooksel van een mal die de maatschappij voor ons vormt, zo lopen er al meer dan genoeg rond.

Veel vieren zal er niet bij zijn in deze Corona tijden, maar daar ga ik niet van wakker liggen.  We moeten uit elke dag het beste halen, verjaardag of geen verjaardag, Corona crisis of niet.

Ik heb virtueel het glas, niet op mijn gezondheid, maar op die van ons allemaal, luidop hopend dat ik met iedereen in levende lijve het glas ga kunnen heffen binnen enkele weken, gezond en wel.

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!