Dag 221.  Zorg dragen voor jezelf om zorg te kunnen dragen voor een ander.

Eerder deze week zei er iemand tegen mij "je moet zorg dragen voor jezelf om zorg te kunnen dragen voor een ander".  Iets waar ik op die manier nog nooit had bij stil gestaan.  We zitten allemaal in met de mensen rondom ons, ons gezien, onze familie, onze vrienden, en cijferen ons soms weg om goed te doen voor hen.  Maar wat als we te ver gaan?  Wat als we onszelf zo ver wegcijferen dat we niet meer in staat zijn om voor hen te zorgen?

Je hoort wel eens zeggen "ik moet me sterk houden voor de kinderen/mijn man/mijn ouders/...".  Echter soms is pure wilskracht niet voldoende.  Je kan stress (want zo voelt het voor ons lichaam & hoofd) maar zo lang het hoofd bieden.  En eens je over de rand gaat is het erg moeilijk terugkeren.

We moeten zorg dragen voor onszelf, fysiek & mentaal, om zorg te kunnen dragen voor een ander.  Voldoende slapen, gezond eten, bewegen, eens "neen" durven zeggen, jezelf eens in de watten (laten) leggen.

En dat ga ik vandaag doen.  Vandaag ga ik een uurtje floaten.  Eén uur lang in een bad, afgesloten van de buitenwereld, geen licht, geen geluid, gewoon stilte en gewichtsloos drijven.  Even een uur pure rust.  Ik heb het een paar keer gedaan voor Robert er was en het verricht wonderen, maar sinds Robert er is, en ik het dus écht goed kan gebruiken, ben ik niet meer geweest.  Na ons gesprek deze week was dit één van de eerste zaken die ik deed : kijken wanneer ik een afspraak kon maken om te gaan floaten.  Een uurtje weg van de wereld.  Een uurtje rust.  Om nadien terug vollenbak voor mijn gezin, familie & CrossFit Cargo (dat is ook familie) te kunnen gaan zorgen!

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!