Week 9 van dagelijkse blogposts : Check!  Wat doet een mense op zo'n grauwe grijze winderige herfstige zondagochend als deze?  Blogposts inhalen natuurlijk!

Voor de mensen die in de week niet graag lezen of weinig tijd hebben voorzie ik telkens op zondag een overzicht van de posts van de voorbije week.

Dag 57.  Cheat day, treat day of niet zo slim day?

Iedereen die wel eens "op dieet" gestaan heeft kent het concept wel van de cheat day.  Zo een dag waarop je eens minder strikt je (al dan niet zelfopgelegde) regels moet volgen en jezelf nog eens kan te"goed" doen aan chocolade, koekjes, snoepgoed, you name it.  De dingen die je jezelf standaard ontzegt.  Ik heb het in het verleden ook al wel eens een treat day genoemd, om het wat positiever te benaderen.  Zo bekijk je die koek, dat glas frisdrank, dat stuk taart etc niet als jezelf bedriegen maar eerder als jezelf belonen.

Maar.

Maar wat als je weet dat suiker slecht is voor je, en je dat kost wat kost wil gaan vermijden.  Je doet je uiterste best om zoveel mogelijk bewerkte suikers (of andere overbewerkte dingen) te gaan bannen uit je leven, omdat je dat echt wil, omdat je wéét dat het beter is voor je gezondheid.  Ga je dan nog steeds een cheat day inlassen?  Het zou een beetje zijn als een overtuigd vegetariër or veganist die zichzelf nu & dan trakteert op een lekkere biefstuk, of zie ik dat verkeerd?

Ik had het zelf nog nooit zo bekeken om eerlijk te zijn.  Ik gebruikte zelf ook wel eens een cheat- (of liever, treat-) momentje waar ik nog eens mezelf kon laten gaan.  Maar nu ik het zo bekijk is dat eigenlijk niet slim hé...  Je gaat sterk letten op wat je eet uit gezondheidsoverwegingen, laat geregeld dingen liggen die je echt wel lekker vind, net omdat je weet dat het niet goed voor je is, maar om de zoveel tijd ga je dan toch even je principes aan de kant zetten en eens kop over kloten in een zak snoep of pak koeken duiken...  Een muur opbouwen vraagt best wel veel werk.  Diezelfde muur platgooien gaat vaak een stuk sneller.  En dat is eigenlijk wat we op dat moment doen.  We proberen jaren van schade teniet te doen door gezond(er) te gaan leven, maar om de zoveel tijd vegen we er eens even vlot onze voeten aan.  De geest is sterk maar het vlees is zwak?

Nu ik het zo ben beginnen bekijken kan ik makkelijker zo'n dingen kaderen.  Het blijft nog vaak moeilijk om als suiker- en vetzakkerij verslaafde daar van af te blijven, het vlees is nog regelmatig zwak, maar de wil, de overtuiging om gezonder te worden, niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn familie, mijn partner & mijn zoon moeten me motiveren om het vol te houden.  Niet af & toe, niet nu & dan, maar non-stop op dat pad blijven.  De dingen zoals suiker & bepaalde plantaardige oliën waar ik van overtuigd ben dat ze slecht zijn voor ons laten, ook al heb ik er enorm veel zin in.  Jammer.

Maar eye on the price, playing the long game, om gezond & fit ouder te kunnen worden.

Dag 58.  De prijs van kwaliteit.

Ik ben geen gierige mens, integendeel, ik geef graag geld uit (soms misschien iets te graag...) maar wel steeds voor iets wat ik de moeite waard vind.  Zo mag een goeie fles wijn best wat geld kosten, zo kijk ik niet op een euro als we een paar keer per jaar eens lekker gaan eten bij een mooi restaurant, ben ik bereid veel geld te betalen voor een goeie cursus of opleiding en betaal ik met plezier wat meer voor een mooiere accommodatie of een mooier uitzicht wanneer we (die zeldzame keren) op vakantie gaan.  Ik wil gewoon waar voor mijn geld.  Dat is de doorslaggevende factor.

Nu als ik heel eerlijk ben, dan ben ik nog niet zo lang bekeerd tot de groep mensen die ook zo denken over de kwaliteit van de ingrediënten die ik koop om te koken.  Ik vergeleek altijd de prijs per kilogram en greep heel erg vaak naar het goedkoopste (met uitzondering van toiletpapier, niets hatelijker dan plots met uw vinger in uw aars te eindigen na uw behoefte gedaan te hebben, alé, dat is tenminste mijn persoonlijke mening...).
Niet uit gierigheid, maar eten is eten, toch?

Er zijn ongetwijfeld uitzonderingen, maar erg vaak zullen producten die goedkoper zijn ook gebruik maken van goedkopere ingrediënten.  Het prijsverschil moet immers ergens vandaan komen toch?  Ik heb dit zelf gemerkt toen ik in een ver verleden nog werkte voor een bedrijf actief in de voedingsindustrie.  Er werd een eigen A-merk geproduceerd, en een wit product voor een grote winkelketen.  Het wit product was pakken goedkoper, voor een deel omdat er bespaard werd op de duurdere ingrediënten die vervangen werden door hogere percentages van goedkopere ingrediënten.
Ander voorbeeld?  Check eens hoeveel percent vlees er zit in goedkoop kippenwit (beleg) ten opzichte van een A-merk.
Nog?  Check eens hoeveel een zak chips kost, gebakken in olijfolie, ten opzichte van een zak chips gebakken in koolzaad- of zonnebloem olie.
Grasgevoerd vlees <> industrieel gefokt
Vis van vrije vangst <> gekweekte vis
En zo voort en zo verder.

Maar waar trekken we de lijn?  Alles wordt duurder, en een winkelkar kwaliteitsproducten zal een veelvoud kosten van een winkelkar gevuld met producten van het huismerk.  Maar is het dat waard?  Ik heb me de vraag lang gesteld maar er nooit naar gehandeld.

Tot voor kort.

Ik ga nu actief op zoek naar kwaliteitsproducten.  Zo onbewerkt mogelijk, zo natuurlijk mogelijk.  En dat kost best wat geld.  Maar als ik 100gram van zo'n kwalitatieve voedingsbron eet, krijg ik hoogstwaarschijnlijk meer voedingsstoffen binnen.  Zo bevat grasgevoerd vlees een veelvoud aan oa Omega3 in vergelijking met runderen die op stal vetgemest worden met mais, koolzaad, aardappelen, macaroni(?!?), ...  Minder eten en meer (kwalitatieve) voedingsstoffen binnenkrijgen, een meer verzadigd gevoel, ik ben fan!

Het is een zoektocht, want jammer genoeg is het (althans waar ik zoek?) niet eenvoudig om makkelijk aan zo'n kwalitatieve producten te komen.  Echt kwalitatieve producten, geen met een fancy verpakking rond die gezonder lijken te zijn, maar puur natuur & echt gezond.  Het voordeel is wel dat je niet veel van zo'n bronnen moet vinden, want veel van wat in de meeste keukenkasten ligt valt al gauw weg als je eens goed naar de ingrediëntenlabels gaat kijken.  De echt goeie dingen bevatten namelijk geen ingrediëntenlijst, of een erg korte.

Ik zal hier binnenkort zeker enkele bronnen delen, maar misschien kunnen we ruilen?  Jullie zeggen waar jullie je gezonde dingen kopen, en ik zeg waar ik de mijne vind?  Samen gezonder!

Dag 59.  "Wie schrijft, die blijft."

Die blijft wat?  Stylo's kopen?  Papier verbruiken?  Ik zou er zelf de invulling "die blijft mentaal gezond" aan durven geven.  Of "gefocust".  En met schrijven bedoel ik ook effectief old school schrijven.  Op papier.  Het heeft iets wat typen niet heeft, maar ik kan niet exact zeggen wat.  Het is gewoon leuker om te schrijven in een mooi schrift of boek.  Het geeft een meer tastbaar resultaat dan iets digitaal getypt.

Schrijven helpt mij omgaan met dingen waar ik moeilijk kan over praten.  Het is een soort gesprek met mezelf, waar ik alles eens rustig op een rijtje zet, waar ik me eens goed kwaad kan maken, stoom aflaten, of juist kalm en doordacht nadenken.  Eens het op papier staat voel ik me telkens weer opgelucht, "van m'n lever" zoals ze zeggen.

Schrijven werkt echter niet enkel therapeutisch, het helpt soms ook focussen, je gedacht op de juiste lijn zetten.  Bijvoorbeeld schriftelijk enkele vragen beantwoorden elke ochtend, over wat je doelen zijn die dag, waar je wil aan werken, waar je dankbaar voor bent.  Het helpt je om met de juiste mindset aan je dag te beginnen.  Bovendien helpt het ook effectief (althans bij mij).  Ik merk dat ik bewust en onbewust meer mijn best zal doen om wat ik 's ochtends schreef ook na te streven.  Zot hoe zoiets werkt.  Enkele minuutjes elke ochtend levert een dag op met meer resultaat.  Een investering die zichzelf méér dan waard is.

Probeer het zelf eens, je hebt er immers niet veel voor nodig.  Papier en iets om te schrijven.  Of een toestel om op te typen als je eerder het typende type bent (typende type, hebd'em?).  Meer weten?  Lees dan zeker dit artikel eens, en je kan zo aan de slag!

Dag 60.  Ik kwam vanochtend in mijn facebook timeline deze opnieuw tegen, en vond het eigenlijk wel mooi om dit hier met jullie te sharen.

 

Zoon: “Papa, mag ik je wat vragen?”
Vader: “Ja natuurlijk, wat is er?”
Zoon: “Hoeveel verdien jij per uur pap?”
Vader: “Dat gaat je niks aan. Waarom wil je dat weten?”
Zoon: “Ik wil het gewoon even weten pap, zeg nou...”
Vader: “Nou als je het zo graag wilt weten, ik verdien 80 euro per uur”
Zoon: “Ow!” (en buigt zijn hoofd)
Zoon: “Papa, mag ik 40 euro van je lenen?”
De vader werd nu boos.
Vader: “Als je dat geld alleen maar vraagt om een stom speelgoedje of weet ik veel wat te kopen mag je gelijk doorlopen naar je kamer! Daar werk ik niet voor!

De kleine jongen was teleurgesteld, liep naar zijn kamer en deed de deur dicht. De vader werd alleen maar bozer bij het denken aan de vraag van zijn zoon.

Na een uur was de man enigszins gekalmeerd en begon na te denken. Misschien wilde hij iets kopen wat hij echt nodig had. Hij liep naar de kamer van zijn zoon en deed de deur open.

Vader: “Slaap je al?”
Zoon: “Nee pap, nog niet”
Vader: “Sorry voor mijn reactie, ik reageerde een beetje overdreven. Ik heb een lange dag gehad en ik reageerde mijn irritatie op jou af. Hier is de 40 euro waar je om vroeg”.
De zoon sprong overeind en er kwam een brede glimlach op zijn gezicht!
Zoon: “Dank je wel papa!”

De zoon greep onder zijn kussen en haalde een stapeltje biljetten tevoorschijn.
De vader zag dit en wilde alweer boos worden. De zoon begon de biljetten te tellen en keek omhoog naar zijn vader.

Vader: “Waarom wil je meer geld als je al geld hebt?”
Zoon: “Omdat ik niet genoeg had pap, maar nu wel”.

“Papa ik heb nu 80 euro, kan ik een uur van je tijd kopen? Ik wil dan dat je op tijd naar huis komt morgen zodat we samen kunnen eten.

De vader brak in huilen uit. Hij knuffelde zijn zoon en vroeg hem om vergiffenis.

Dit is slechts een reminder voor iedereen die hard werkt in het leven.
Je kan niet dag in dag uit alleen maar met jou eigen ding bezig zijn zonder tijd te spenderen met diegene die er echt toe doen, namelijk diegene die dicht bij je hart liggen.
Als jij morgen dood gaat kan en zal het bedrijf waar je werkte jou makkelijk kunnen vervangen, binnen enkele dagen zelfs als het moet.
Maar je familie en vrienden zullen het verlies voor de rest van hun leven met zich mee dragen. Er zijn enorm veel mensen op deze aardbol die meer tijd in hun werk/eigen bedrijf dan hun familie steken, en dat is vrij triest.

Sommige dingen zijn simpelweg belangrijker.

Dag 61.  De bijbehorende foto van een hoop snippers kon evengoed een foto van een blok gruyère kaas zijn.  Een accurate representatie van mijn hoofd de laatste tijd.

Vanochtend had ik een super goed idee voor een blogpost, en nu ik hem enkele uren later wil schrijven ben ik vergeten wat dat idee was.  Bijzonder onaangenaam.  Ik ben sinds de geboorte van Robert veel actiever mijn Todoist account gaan gebruiken, om zeker niks te vergeten.  Een idee voor een blogpost vergeten is onpraktisch, maar voor de zaak of iets met betrekking tot je kind (er komt best wel wat papierwerk bij kijken) vergeten zou pas echt niet goed zijn.  Ze zeggen soms wel dat een probleem pas een probleem is als er geen oplossing voor bestaat.  En ik volg daarin, al is het soms niet altijd even eenvoudig om een oplossing te vinden.  Gelukkig is er voor het vele vergeten wel een oplossing in dit digitale tijdperk.  Een shit load aan apps om je te helpen.  Todoist gebruik ik al vele jaren, met ups en downs, en het ziet er naar uit dat ik terug in een up-fase terecht kom.  En nu niet vergeten van die zaken erin te zetten.  Zoals goeie ideetjes voor blogposts enzo...

Dag 62.  "If you want to reach your goals, you must shrink the size of your but".  Klinkt beter en zal sneller jullie aandacht trekken dan de nederlandse versie : "Als je je doelen wil bereiken, moet je de grootte van je maar verkleinen".  Geef mij dan maar de engelse versie!

Ik kwam dit onlangs tegen en vond het bijzonder intrigerend, vooral de bijpassende vraag "How big is your BUT?  Is it getting in the way of your goals?".  Of zoals onze leden bij CrossFit Cargo waarschijnlijk al uit mijn mond hebben horen komen "excuses excuses excuses".

Ik zou echt meer moeten trainen, maar ik heb geen tijd.

Ik zou gezonder moeten eten, maar dat kost teveel/is te moeilijk/...

Als je echt je doelen wil bereiken en je dromen nastreven, dan ga je die BUT, die MAAR, moeten inkrimpen en er het nodige werk in investeren.  Door te dromen of er aan te denken bereik je geen hol.  Je zal er het nodige werk in moeten steken, de nodige acties ondernemen , dag in dag uit om dichter bij je doel te komen.  En geen geMAAR, geen excuses.  Geen problemen zien, maar oplossingen zoeken.

Get after it godnondedju!!!!!

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!