Dag 248.  Trop is teveel.

De afgelopen paar dagen waren heel zwaar.  Mentaal én daardoor ook fysiek.  Ik vlieg er elke dag vol goeie moed tegenaan, maar het gevecht tegen die donkere wolken in mijn hoofd wordt elke dag exponentieel zwaarder en voor het ogenblik zijn zei het die mij achteruit duwen.

Achteruit, weg van het licht, richting donkere gedachten.

Ik ben emotioneel een heel gevoelig persoon, in tegenstelling tot hoe ik naar de buitenwereld dagdagelijks vaak overkomen.  Het is een voortdurende struggle om externe factoren mij niet neerslachtig te laten maken.  Ik voel meteen de stemming aan van anderen en neem die onbewust ook meteen over.  In een tijd waar slecht nieuws het enige nieuws is, waar je je zaak moet sluiten, waar je elke dag geld waar je keihard hebt voor moeten vechten ziet weglopen als water door't putje, waar de facturen blijven toekomen, waar sommige mensen eikels blijven, waar ik nu drie full time jobs (m'n zaak proberen redden van de ondergang, een ganse dag voor Robert zorgen én het huishouden doen) combineer, in zo'n tijd heb ik het mentaal bijzonder zwaar.

Mindfullness & meditatie helpen mij, maar het is onvoldoende.  Ik heb het gevoel dat ik aan het verliezen ben.  En ik haat verliezen.

Dus zeg ik nu tegen mezelf : "Ik leef nu, hier.  Niet in mijn hoofd dat op hol laten slaat & duizend-en-één scenarios overloopt én becommentarieert.  Ik doe wat ik kan en neem elke dag zoals hij komt, zonder mij daar op voorhand zorgen over te maken.  Ik adem rustig in, en rustig uit.  En nog eens.  En nog eens."
De stem in mijn hoofd valt even stil, en geeft mij even die broodnodige rust.

En nu voort vechten, want ik haat verliezen.

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!