Dag 234.  Daddy Daycare.

Kimberly en ik besloten afgelopen weekend om Robert thuis te houden van de crèche.  Niet uit angst voor de ziekte, want mogelijks zou het geen slechte zaak zijn als Robert de ziekte zou krijgen.  Weinig of geen symptomen bij kinderen én zo kan hij alvast wat immuniteit opbouwen voor de toekomst, because it's here to stay.  Wel om eventuele besmettingen niet verder mee in de hand te werken.

Sinds Cargo de deuren moest sluiten afgelopen vrijdag ben ik in de mogelijkheid om hem overdag bij mij te houden.  Nu was dit geen makkelijke beslissing, want hoewel ik niet meer dagelijks naar Cargo ga/kan, is het drukker dan ooit om het onderste uit de kan te halen voor onze leden en om zakelijk het hoofd boven water te houden.

Ik hoorde al op het nieuws dat veel thuis werkende ouders hun kinderen thuis hielden van de crèche, maar ik vraag mij af hoe zijn dan nog werk gedaan krijgen...  We zijn nu dag drie en ik begin stilaan wat mijn draai te vinden in de gewoontes & regelmaat van Robert z'n leventje.  Ik sta op om 6u, werk tot 7u, ontbijt dan samen met Kimberly die nog steeds moet gaan werken, om 7u30 vertrekt zij en werk ik verder tot Robert wakker wordt.  Eens hij wakker is, is het meestal ook gedaan met werken.  Hij is enorm geboeid door alles wat om hem heen gebeurt, dus als ik bv de keuken zou kuisen dan zou hij geboeid kijken, maar mij op m'n laptop zien werken gaat hem nogal snel vervelen.  Aftellen dus naar zijn ochtend dutje, dat de ene dag al wat langer duurt dan de andere, maar de afgelopen dagen hield hij het bij een klein half uurtje.  Gesjareld dus als je dacht nog wat te kunnen werken.  Groentepapje maken, eten geven, en dan na nog wat spelen tijd voor zijn namiddagdutje.  Dit duurt meestal wel iets langer, al kan het evengoed ook maar een half uur zijn.  Fingers crossed en ASAP beginnen werken om het maximum uit elke minuut te halen.  Als hij terug wakker wordt is de vraag naar aandacht te groot dus einde werk tot Kimberly thuis komt, waardoor ik dan 's avonds nog wat probeer te doen als zij voor Robert kan zorgen.

Een erg verspreide dag, maar speciale omstandigheden vragen wat extra flexibiliteit I guess.  Ik probeer er het positieve van in te zien : meer tijd met m'n zoon, de uitdaging om altijd alles geregeld en georganiseerd te krijgen,  proberen positief te blijven in deze shit storm (dat lukt de ene dag al wat beter dan de andere...), niet mijn frustraties & stress afreageren op Kimberly 's avonds, ...  Een hele hoop dus.

Step by step, day by day, en hopen dat we hier allemaal heelhuids & sterker doorheen komen.

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!