Dag 227.  Nacht 196.

Soms educatief, soms belerend, soms een uitlaatklep, deze blog.  De laatste weken meer uitlaatklep.  Of een blik achter de schermen, de realiteit van het leven, als reactie op al de perfecte levens die social media ons dagdagelijks schijnt voor te schotelen.

Afgelopen nacht liep ik rond met een baby op mijn arm.  Gewoon, omdat het kan.  Hah.  I wish.  Omdat het moest ja.
Ontroostbaar, en ook onophoudelijk.

Opnieuw een (serieus) gebroken nacht.  En het lijkt alsof die extra zware nachten vooral voorkomen wanneer je je slaap het meest nodig hebt...  En straks nog wat fille op de E40.  Watch out world, here I come!

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!