Het was even rekenen daarnet om te kijken aan welke dag ik nu zat met m'n dagelijkse blogposts... Na een zalig weekje vakantie waar al mijn aandacht naar m'n gezin ging, waar ik mijn laptop zelfs niet heb opengedaan (*self high-five*) is het tijd om er terug in te vliegen.  Rust roest tenslotte zeggen ze...

Ik heb heel wat ideeën gehad afgelopen week over mogelijke blogposts, maar gisteren tijdens een bezoek van vrienden viel er een uitspraak waarvan ik meteen zei "amai, dat is het, daar komt het eigenlijk allemaal op neer".

Benieuwd?  Wel, zoals wel vaker het geval in gesprekken met mij komt het onderwerp vroeg of laat wel uit bij eten/drinken/gezondheid.  Ik heb jarenlang gefocussed op het zoeken naar een antwoord op de vraag "wat is nu gezond eten", met als idee dat ik door een antwoord op die vraag te vinden mensen zou kunnen helpen gezonder te gaan leven (en af te vallen).  Echter heb ik moeten inzien dat heel veel mensen best wel een vrij goed idee hebben van wat gezond eten is.  Ze doen er gewoon niets mee.  Teveel moeite.  Geen zin.  Waarom mij aanpassen? Etc.
Ik heb mijn persoonlijke interesse dan ook al enige tijd geswitched richting de psychologische kant van het verhaal.  Hoe kunnen mensen willen veranderen.  Hoe kunnen ze, wanneer ze in een opwelling iets willen gaan doen aan hun gezondheid, dit ook volhouden.  Hun leven vorm geven op een zodanige manier dat gezond leven hun nieuwe voorkeurslevensstijl wordt.

Terug naar het gesprek van gisteren.  Er waren hapjes hartig en zoet, bubbels, voor ieder wat wils.  Uit interesse polste ik naar haar gezondheid, omdat ze enkele jaren geleden sterk was gaan afvallen en dit bereikte resultaat heel goed blijkt vast te houden.  Het ging vooral over emotioneel eten en haar antwoord op hoe ze dat toch vrij goed onder controle had gekregen was "Ik word daar niet gelukkig van".  Wauw.   Zo had ik het zelf nog nooit bekeken.  Ze werd daar niet gelukkig van...  Zo eenvoudig en zo keihard te waarheid als een koe!  Waarom een ganse zak chips, snoep, chocolade naar binnen rammen als je je even wat minder voelt?  Je wordt er immers inderdaad niet gelukkig van.  Je voelt je heel kort misschien wat beter (eigenlijk verdoofd), en voelt je nadien zowel lichamelijk als mentaal rotslecht.  Niet de beste move in zo'n situatie.

Been there, done that, miljoenen keren, en ik werd daar inderdaad niet gelukkig van.  Maar geen enkele keer heb ik mij ooit die bedenking gemaakt toen ik vol gas chargeerde op de inhoud van de snoepkast (of de snoep die ik overal doorheen het huis verstopt had).

Waar ik wel gelukkig van wordt?  Wel, zoals ik nu eet en leef.  Ik laat alle suiker, ik eet geen granen meer, ik ga op zoek naar kwaliteit in een wereld vol industriële overbewerkte brol, ik geef prioriteit aan mijn slaap en herstel, ik optimaliseer de dingen in mijn leven waar ik zelf controle over heb.  En dat gaat intussen al enkele maanden erg goed.  Meer zelfs, sinds ik het op deze manier aanpak ben ik niet meer hervallen in oude gewoontes.  En ja er waren ups & downs, er waren gelegenheden waar al dat lekkers op enkele centimeters van mijn gezicht aanwezig was, maar ik heb het niet meer aangeraakt.  Zelfs niet afgelopen week op vakantie.  Het enige wat ik mezelf gegund heb was een goed glas wijn 's avonds, maar geen suikers, geen granen, geen bewerkte crap.  K. bestelde een pizza, ik kookte mijn potje.  En daar werd ik gelukkig van.  Helderder in mijn hoofd dan ooit tevoren, meer energie, minder spierpijn na het sporten, meer zin om te sporten, meer geduld (al blijft dat nog steeds een werkpunt haha), kortom een winnende combinatie.

Voor je straks naar je suiker fix grijpt, vraag jezelf eerst eens af wat dat met je lichaam gaat doen in the long run, en of je daar gelukkig van wordt.

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!