Week 13.  Lekker fris vanochtend!  Bye bye Indian Summer?  Gelukkig is er nog dit weekoverzicht!

Voor de mensen die in de week niet graag lezen of weinig tijd hebben voorzie ik telkens op zondag een overzicht van de posts van de voorbije week.

Dag 85.  Een ontdekking dicht bij huis.

Onlangs kreeg ik via via een beenhouwerij aangeraden hier niet zo heel ver van, in Herzele.  Het is een mix bio slagerij / bio winkel.  De website zag er niet bijzonder aantrekkelijk uit, maar benieuwd als ik was wou ik het toch eens met eigen ogen zien.  We hadden toch nog vlees nodig, dus worst case kwam ik terug thuis met 1 kilo gehakt en een teleurstelling.

Het bleek een schot in de roos!  Ik bestelde eerst mijn gemengd gehakt en vroeg toen met een klein hartje of ze ook grasgevoerd vlees hadden.  Een half uur later kwam ik de beenhouwerij terug buiten, overladen met informatie en de nodige hoeveelheid vlees.  Zonder het te beseffen was ik binnengestapt bij een beenhouwersdochter wiens vader al van in 1991 resoluut de kaart van de bio trok.  Meer nog, niet enkel bio vlees, maar ook bio charcuterie.  Alles wordt in-house gemaakt, zonder mixen of bewaarmiddelen.  Iets waar ik al lang naar op zoek was, maar wat bij de meeste beenhouwers niet te vinden was.  En ik mocht alles waar ze over vertelde eens proeven.  Ik was in de vlees hemel!!!

Haar tactiek werkte allesinds, want naast het gehakt waarvoor ik kwam, nam ik ook nog wat ham, biefstuk, droge worsten en paté mee.  Geen vraag was te raar, ik kon alles vragen wat ik maar wou én ze wist er bovendien telkens ook een antwoord op te geven.  Ik heb een nieuwe beenhouwer gevonden : Bioslager De Boom in Herzele.

Dag 86.  Hartig, zoet, zuur, hartig, zoet, zuur, hartig, ...

Ik heb een ontembare eetlust.  Ik eet graag en graag veel.  Ons lichaam heeft enkele ingebouwde mechanismen om dat onder controle te houden, maar de mens zou de mens niet zijn als we daar geen workarounds voor vonden...  Onze eetlust voor bepaalde smaken is eindig.  Als je bijvoorbeeld pindas gaat eten dan heb je op een bepaald moment geen zin meer in pindas.  Maar je kan dan wel bijvoorbeeld nog iets zuurs eten.  Genoeg van zure snoepjes?  Misschien heb je nu terug zin in chips?  Na de chips wat chocolade?  En ga zo maar door.  Het buffet effect.  Door de diversiteit van smaken aanwezig in zo'n buffet ga je daar altijd meer kunnen van eten dan van een standaard ontbijt.  Op diezelfde manier heb je altijd nog wel een gaatje voor een zoet dessert na een uitgebreide maaltijd waar je vijf minuten voordien de gevleugelde woorden sprak "amai, ik zit vol, er kan niks meer bij".  Wel dat was dan buiten de waard euh chocoladetaart gerekend.

Hoe kan dit wist-je-dat-je jullie helpen?  Wel het maakt ons meer bewust.  Je begrijpt je gedrag beter en kan er dan ook makkelijker rekening mee houden of zelfs tegenin gaan.

Dag 87.  Gezond eten is duur.  Maar...

Weet je wat duur is?  Eten kopen om het daarna in de vuilbak te gooien omdat je het gewoon laat vervallen, dat is duur.  Steek uw geld anders gewoon in brand.  Of geef het aan een goed doel, daar heeft iemand nog iets aan.

Valt het op dat ik me daarin nogal kwaad kan maken?  Zo ook en vooral hier thuis.  Telkens ik groenten, vlees, kaas, fruit, ... in de vuilbak moet gooien omdat het slecht geworden is (ik kijk niet noodzakelijk naar de vervaldatum, veel zaken zijn nog perfect te eten voorbij de vervaldatum indien er THT of tenminste houdbaar tot op staat) voelt het aan alsof ik geld waarvoor hard is moeten gewerkt worden, gewoon de vuilbak in gaat.

Het kan al eens iets gebeuren dat er iets achteraan in de (koel)kast belandt en daar slecht wordt, uiteraard.  Maar misschien staat er gewoon te veel in de kast?  Te veel keuze?  Met te veel goesting gekocht in plaats van met een shoppinglijstje en een plan wat je gaat eten de komende dagen?

Een veel gemaakte fout : je gaat naar de supermarkt & loopt daar gewoon random rond, ook al heb je een shoppinglijstje.  Als je al die moeite hebt gedaan om een mooi lijstje te maken, then stick to the fucking plan!  Haal de zaken die je nodig hebt en bol het af.  Vlucht van de verleiding, van de strategisch geplaatste proevertjes en promo standen.  En al je een plan gemaakt hebt met een shoppinglijstje tot gevolg, stick to the fucking plan!  Ga dan niet op dinsdagavond wanneer je gepland had die verse vis te bakken plots spaghettisaus uit de vriezer haal omdat je daar nu plots zin in had.  En de verse vis?  Tja... die zal niet meer zo vers zijn als hij klaargemaakt wordt.  ALS.  Want er was ook al een plan voor woensdag, donderdag en vrijdag, wat ga je met die zaken doen?  Doorschuiven?  Iets zal in de GFT bak of vuilnisbak belanden...

Het gebeurt blijkbaar niet enkel bij ons thuis, want volgens cijfers uit 2017 versplit de gemiddelde belg 345 (let that sinck in for a moment...), driehonderd vijfenveertig kilogram voedsel per jaar.  Dat is bijna een kilogram per dag.  Binnen Europa doen enkel onze Noorderburen het nòg slechter.  Niets om trots op te zijn als je het mij vraagt!

Misschien wordt gezond eten meteen wat minder duur als we eens alles gaan opeten wat we kopen?  Shoppinglijstjes & weerstaan aan spaghetti- of andere verleidingen FTW!

Dag 88.  Flow.  Steel mace flow.

 

Sinds enige tijd wordt er al eens raar gekeken naar mij bij CrossFit Cargo als ik aan het trainen ben voor of na het coachen.  Sommigen vergelijken het met middeleeuws zwaardvechten, de meer sci-fi begeesterden zagen er light sabre fighting in en de meest originele omschrijving die ik tot nu toe te horen kreeg was "majoretten voor macho's".  Vele namen voor iets wat al een naam heeft : Steel mace flow.

Met een steel mace, een stalen staaf met aan het uiteinde een stalen bal van vier, zes, acht, tien, ... kilogram, voer je allerlei oefeningen uit.  Van meer klassieke bewegingen zoals row of press gemixt met lunges in alle richtingen tot meer vervaarlijk gezwaai en gedraai.

 

Voor wie er zich niks bij kan voorstellen hieronder een filmpje van the master himself, Leo Savage.

 

Wat ik doe staat hier nog mijlenver af, maar het resultaat is hetzelfde.  Bewegen, volledig gefocussed op het zo goed mogelijk uitvoeren van die beweging.  Aanleren en herhalen herhalen herhalen.  Het gevolg?  Een hoofd dat enkel en alleen daar mee bezig is.  Waar je bij meditatie soms moeite hebt (althans, ik toch) om m'n hoofd tot rust te brengen, gebeurt dit hier automatisch, zonder ook maar enige moeite.  Je bent even weg van de wereld, in the zone.  Je kijkt en oefent, je faalt, herhaald, je wordt beter.  M'n hoofd is volledig leeg na zo'n sessie (dat kan gaan van vijf minuutjes snel tussendoor tot een vol uur of meer), en m'n lichaam is bekaf.  Armen, schouders, rug, buikspieren, benen.  Alles kreeg een full workout te verteren zonder dat je het eigenlijk zelf beseft.

Ik ben fan.  En blijf flowen!

Dag 89. TGIF? TGFS!

TGIF, thank God it's Friday, zie je wel eens rondgestrooid worden op social media (en ja, meestal op een vrijdag).  Het kan mij weinig schelen welke dag van de week het is, genieten van het leven moet je elke dag, niet alleen als het bijna weekend is.  Als je zo je bed uit moet komen, dan zit je misschien wel in de verkeerde job?  Maar dat even terzijde.  Ik zou graag TGFS lanceren.  Thank God for sunrise/sunsets.

Ik weet niet hoe het komt, maar al sinds ik het mij kan herinneren hebben mooie zonsopgangen en -ondergangen een ongelooflijk kalmerend effect op mij.  Ik geniet daar enorm van.  Als het een mooie zonsondergang lijkt te gaan worden dan gebeurt het dat ik snel er op uit trek de velden in om er optimaal te kunnen naar kijken.  Ook elke ochtend is het spannend afwachten of de zon "gewoon" aan de hemel zal verschijnen, of dat ze het in ware Beyoncé stijl zal gaan doen : Glamorous!  Het kleurenspel, die warmte van de eerste zonnenstralen op je aangezicht, zoiets kan je toch nooit beu worden?

Als ik ooit verhuis dan ga ik sowieso op zoek naar een locatie waar ik optimaal kan genieten van elke zonsopgang en -ondergang.  En idealiter zie ik de zon opkomen als ik richting CrossFit Cargo rij, want momenteel komt de zon steeds op achter mij en gaat ze onder achter mij.  Erg jammer, zeker als je met een kleine bestelwagen rijdt zonder centrale achteruitkijkspiegel zodat ik telkens al dat schoons moet missen.

Een achttal jaar geleden was ik op rondreis in Cuba samen met mijn vader, en op een ochtend stond ik extra vroeg op om nog voor het krieken van de dag te kunnen gaan lopen langs het strand om de zon te zien opkomen.  Tot op de dag van vandaag staat die herinnering in mijn geheugen gegrift.  Die rust, die kleurenpracht, het geluid van het water.  Zo wil ik elke dag wakker worden en gaan slapen.  Hashtag LifeGoals.

Dag 90.  Drank is den duvel!

Gisteren organiseerden we onze jaarlijkse Halloween WOD bij CrossFit Cargo in Gent.  Wat CrossFit zo apart maakt is het groepsgevoel, de community.  Je leert er mensen kennen van alle slag & leeftijd, die allemaal hetzelfde doel hebben : fitter worden, waardoor iedereen mekaar blijft motiveren.  Na zo'n workout sturen we dus niet iedereen naar huis maar maken we het samen nog gezellig.  Muziekje op, drankje dabei.

En dat drankje heeft mogelijk ook wat gevolgen.  Ikzelf ben niet zo'n bier drinker, maar zal zelden een mooi glas wijn afslaan.  Ik dronk gisteravond dan ook enkele glazen, met als gevolg dat ik voor het eerst in zes weken (sinds ik gestopt ben met suiker te eten) enorm veel zin had in suiker.

Tadaaaa.  Meteen de reden waarom ik de mensen die ik begeleid qua voeding met als doel vet te verliezen sterk afraad van alcohol te drinken.  Niet omdat alcohol per sé slecht is voor je (maar let's be honest, zonder is gezonder), maar omdat het ons vaak aanzet om zwaar af te dwalen van het pad dat we zo gemotiveerd proberen te bewandelen.  Onze mentale weerbaarheid gaat wat achteruit, we nemen al sneller de woorden "och voor die ene keer" in de mond, gevolgd door een hand chips, snoep, chocolade, vettige pitta, een pak friet of nog een glas.  En dit on repeat.

Door zo één "och voor die ene keer" uitspatting, kan je het harde werk van een ganse week (of meer) te niet doen.  En de volgende ochtend word je wakker met een kater én een schuldgevoel.  Double trouble.

Vanavond feestelijke plannen?  "Bezint eer ge begint" zou de pastoor vroeger gepredikt hebben.  Wees voorbereid, vecht tegen die dran(g/k) en als je dan toch wil knabbellen, doe het dan op een wortel of komkommer in plaats van een pak friet met stoofvleessaus en maynaise.

Bij mij is het goed afgelopen gisteren, na het opruimen en inladen ben ik zonder toe te geven aan die drang om te snacken, in bed gekropen.  Maar ik had dan ook erg weinig gedronken, zo niet was het hoogstwaarschijnlijk anders afgelopen...

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!