Week 10 moddafokkas!!!!  Als je de voorbije week m'n blogposts niet hebt (kunnen)(ge)lezen dan is dit je kans om alles in één keer in te halen!

Voor de mensen die in de week niet graag lezen of weinig tijd hebben voorzie ik telkens op zondag een overzicht van de posts van de voorbije week.

Dag 64.  His en hers : chips.

 

Toen ik zaterdag thuis kwam, zag ik iets op het aanrecht liggen waar ik niet meteen warm vanbinnen van werd : een pak Lays Oven Baked Crunchy Biscuits.  Kimberly was gaan shoppen, en had zich mogelijk laten "inspireren" door het label rechts bovenaan dat schreeuwde "40% less fat**" (De twee * zijn al een groot waarschuwingsbord als je het mij vraagt...".  Toen ik haar er op aansprak zei ze dat ze deze had gekocht omdat ze dacht dat het gezonder zou zijn dan chips.

 

Wie mijn blog regelmatig leest zal intussen al weten hoe dit makkelijk te checken valt.  Anyone?  In koor dan?  1,2,3... : De ingrediënten lijst!  Toen ik haar die voorlas was haar reactie kort & bondig : "Oei".

 

 

Benieuwd naar die lijst?  Check zelf :


BAM!

Om het zo nodig nog even wat duidelijker te maken zet ik hier even een foto van de chips die ik tegenwoordig verkies (wegens gebakken in olijfolie in plaats van de veel gebruikte zonnebloem- en andere oliën die geadverteerd worden als gezonder etc, maar het allesbehalve zijn, maar daarover later meer).  Ook van Lays, kwestie van bij hetzelfde merk te blijven :

Aardappelen, olijfolie & kruiden.  Veel simpeler kan het niet worden.

Eerder deze week schreef ik al een blogpost over de prijs van kwaliteitsvoeding, dat die vaak een pak hoger is dan de goedkopere vaak minder gezonde producten (en ja ik weet dat we het over chips hebben en dat gezond daar niet noodzakelijk op zijn plaats is, maar volg gewoon even mee), wel hier blijkt het verschil eerder beperkt :   Volgens de webshop van Delhaize betaal je 11,5euro/kg voor die gebakken biscuits brol, en 12,23euro/kg voor het veel gezondere alternatief.

We mogen ons niet laten verleiden door de voorkant van verpakkingen, niet te snel veronderstellen dat iets beter of gezonder zal zijn.  Pak het vast, draai het om & kijk op de ingrediëntenlijst.  Wist je trouwens dat deze ingrediënten altijd gerangschikt staan van meest aanwezige naar minst aanwezige?  Als je dan zoals hier koolzaadolie & glucose-fructose siroop op plaats twee en drie ziet staan, dan gooi je die tikkende tijdbom best zo snel mogelijk terug in het winkelrek!

Dag 65.  "Hippie!" Stuurde iemand mij nadat ik op mijn Instagram stories een foto gepost had van mijn laatste nieuwe experiment / escapade : zuurdesem.  In een ver verleden volgde ik de bakkersopleiding in avondschool.  De laatste jaren heb ik er niet veel meer (van) gebakken, maar het interesseert me nog steeds.  Voeg daar een zoektocht naar zo gezond mogelijk eten & leven aan toe, en ik kwam uit bij zuurdesem brood.

Wat is het verhaal van desem?  Anderen hebben het al uitgebreid & duidelijk beschreven, dus waarom het nog eens opnieuw schrijven : lees het hier.

Om zelf zuurdesembrood te maken heb ik dus een zuurdesem starter nodig, en die ga ik de komende zeven dagen kweken.  Alle dagen eten geven (wat meel of bloem & water toevoegen) zodat de bacteriën groot en sterk worden en mijn broodje kunnen laten rijzen wanneer ik er mee aan de slag ga.

Waarom dan zuurdesembrood?  Zuurdesembrood bevat meer foliumzuur en antioxidanten dan andere broodsoorten. Door het lagere fytaat gehalte kunnen voedingsstoffen ook beter worden opgenomen.  Het is ook een veel steviger, zwaarder brood met een licht zurige smaak (deels afhankelijk van de gebruikte meel soort) en het blijft ook langer houdbaar/vers.  De gezondheidsvoordelen zijn mooi meegenomen, ik doe het grotendeels omdat ik wel "fan ben van het genre".  Lekker stevig brood met een lekkere smaak.  En het geeft gewoon veel voldoening om zelf zoiets van start tot finish in handen te hebben.  Een beetje als slow cooking, is dit slow baking.  Ik heb al zeven dagen nodig om de starter iets of wat op kracht te krijgen.  Mits wat onderhoud kan ik gelukkig wel heel lang verder werken met deze starter.  Als ik goed zorg draag voor hem/het/haar, dan zorgt hem/het/haar goed voor mij en mijn toekomstige bakuitspattingen.

Fingers crossed!

Dag 66.  Ik had mijn lunch ingepakt vanochtend, maar het was een beetje weinig.

We've all been there, weg van huis en geen eten bij.  McDonalds, Quick & andere fast food lekkernijen zijn overal wel te vinden, en in de steden vind je vaak al wat gezondere alternatieven via bezorgdiensten als UberEats of Deliveroo en co.  Dan moet je echter wel het nodige geduld hebben natuurlijk.  Als het snel moet gaan dan is een supermarkt vaak nog de beste oplossing met de meeste keuze.

Vlees wist ik altijd wel te vinden, maar één ding had ik raar maar waar nog nooit bekeken, en dat was de koeltoog met vis.

Deze ochtend zag ik Tom een pakje gerookte vis in de koelkast zetten.  Uit gewoonte check ik dan even de voedingswaarde en ingrediënten.  Tot mijn grote verrassing was de ingrediëntenlijst kort en simpel : vis & zout.  Ontdekking van de eeuw!!!  Een half uur later stond ik in de supermarkt en kocht ik twee verschillende soorten gerookte vis.  Een beetje aarzelend begon ik aan m'n lunch maar na de eerste hap was ik verkocht!  Super lekker én gezond!

Vanaf vandaag staat er nieuwe on-the-road/shit-ik-ben-mijn-eten-vergeten hap op m'n menu!

Aanrader!

Dag 67.  Bouillon.

Vloeibaar goud, je kan er zo enorm veel kanten mee uit.  Een lekkere bouillon geeft zo enorm veel smaak, alleen jammer dat die bouillon meestal uit een blokje of een potje komt.  Ik was al enige tijd aan het kijken hoe ik zelf bouillon kon maken.  Liefst nog van rund en als het even kon van gezonde runderen die zo veel mogelijk buiten lopen, goed gegeten hadden en gezond geleefd hadden.

Vorige week stapte ik in Gent een biowinkel binnen, en tijdens mijn ontdekkingstocht passeerde ik langs de diepvriezer en zag ik een zak runderbeenderen van Galloway runderen.  De runderen die je al eens tegenkomt in natuurgebieden waar Natuurpunt ze inzet.  Om de zoveel tijd wordt een deel van hun runderen geslacht en daar kan je niet alleen het vlees maar dus ook de beenderen van kopen.  Deze runderen lopen jaar in jaar uit buiten en grazen gras, kruiden, just like nature intended.  BINGO!

Vandaag keerde ik terug om een zak beenderen te kopen en zelf aan de slag te gaan.  Selder, ajuin, wortels, peper, zout, water en beenderen, alles in mn Crockpot Express gedumpt & intussen staan deze onder hoge druk te sudderen voor enkele uurtjes.  Benieuwd naar het resultaat!

Met de winter voor de deur gaat deze zeker van pas komen, niet alleen om mee te koken maar ook om gewoon lekker zo te drinken!  Een bom vitaminen en mineralen om sterk de winter door te komen.  Ik kan niet wachten om te proeven!!!!

Dag 68.  Verloren gekuist!

Ik hoor het mijn moeder nog zo uitroepen "Dadisier verloren gekuist!" wanneer we opnieuw iets vuil maakten net nadat zij had staan zwoegen om alles spik & span blinkend proper te krijgen.  Tegenwoordig ben ik het die regelmatig zo'n uitspraken doen wanneer ik na het volledig kuisen van CrossFit Cargo de eerste moleculen magnesiumpoeder door de lucht zie vliegen of wanneer iemand zonder zijn voeten af te kuisen binnen komt wandelen (Serieus, hebben jullie geen manieren geleerd ofwa?!?).

Maar wat als we nooit eens kuisen of opruimen?  Dan wordt het wel heel heel snel heel vuil.  Ook al wordt het snel terug vuil, het is tenminste even proper geweest, het aanwezige oude vuil werd opgeruimd en alles ruikt (even) lekker fris.
Omgekeerd betekent hier of daar een vlek van magnesium of voetstappen op de matten niet dat je daarom met je modderschoenen binnen moet komen of dat je volop magnesium in het rond moet strooien "omdat het toch al wat vuil is" of "omdat er toch nog moet gekuist worden".

Misschien kunnen we die lijn ook doortrekken naar ons lichaam?
"Och ja, ik sport al zo lang niet".
"Goh ja, die paar extra kilootjes vet, moet kunnen, ik ben tenslotte (vul creatief excuus zelf in)"
"Ik heb gisteren ook al gesnoept, het weekend/de week/de maand/het jaar is toch al om zeep"
...

Sounds familiar?  We genieten toch allemaal (ook al is het maar heel even) van een propere keuken, een blinkende mooi gepoetste auto, een opgeruimde slaapkamer?  Stel u eens voor hoe hard je zou kunnen genieten van een proper opgeruimd lichaam?  En wordt het eens even vuil (feestje, zware dag, ...) maak hier dan geen excuus van om het nog vuiler te maken.  Neem het heft (de borstel) in handen en ruim het meteen terug op.  Eén oude krant opruimen is snel gebeurt.  Alle oude kranten van de voorbije week is al een behoorlijke stapel en de kranten van een volledige maand opruimen vraagt al serieus wat tijd en spierkracht.  Het zelfde geldt voor ons lichaam.

Hou eens grote kuis, even keihard zwoegen op je eentje of met de nodige hulp.  En eens opgekuist, hou het dan proper!  Beeld je eens in hoe fantastisch dat zou zijn, zo'n opgekuist lijf!

Dag 69.  Het kind in mij giechelt.

Maar het thema van vandaag is frietjes.  Of neen, niet het thema, de aanzet.

Zoals vele Belgen durft er hier in het weekend al eens naar de frituur gegaan.  Frietjes, stukske "vlees", sausje.  Vettige vrijdag eigenlijk feitelijk.  An sich moet zoiets kunnen, maar ...
Ik let sinds een drie-tal weken enorm scherp op mijn voeding.  Volledig suikervrij (de bewerkte variant, wel nog wat fruit enzo), slechts een strenge selectie van plantaardige oliën laat ik toe in wat ik eet en kwaliteit boven kwantiteit.  Een nieuw experiment voor het ogenblik, maar eigenlijk feitelijk geloof ik dat dit de enige goeie manier is van leven om onze gezondheid op de lange termijn te kunnen beschermen (indien die er al is) of verkrijgen (als je met problemen te kampen hebt).  Kimberly daarentegen eet vrij gezond, maar de spontane Malteser, boterham met choco, koekje, friet etc komen er bij haar nog steeds in.  Uiteraard zou ik haar graag zover krijgen om mee te doen, maar for now moet ik het hier mee stellen.

Flash back naar gisteravond.  Kimberly wil frietjes "want het is vrijdag".  Ik niet, ik maak wel iets gezonds klaar ofzo, doe maar, ga maar om friet. En toch laat ik mij uiteindelijk overhalen om ook frietjes te eten.  En zo gaat het elke   fucking   keer.  Ben ik kwaad op haar?  Neen.  Het zou makkelijker zijn als zij niet meer zou aandringen, dat wel, maar de uiteindelijke keuze ligt bij mij.  Ik heb toegegeven.  Ik heb me laten verleiden.  En ik ben daardoor (toch een beetje) kwaad op mezelf vandaag.

Ik durf te veronderstellen dat ik daar niet alleen in ben.  Veel mensen laten zich makkelijker verleiden om af te dwalen van het door hen gekozen pad door hun naaste omgeving.  Gelukkig werkt dit in twee richtingen.  Sommigen laten zich verleiden door de gezondere levensstijl van hun partner, dan is het uiteraard supermegageweldig positief.  Maar de grote meerderheid laat zich nog vaak verleiden door dat duiveltje op hun schouder.  Of misschien beter gezegd, naast hen in de zetel of tegenover hen aan de tafel, die hen toefluistert "alé kom, eentje!  Je leeft toch maar één keer?  Komaan, doe het gewoon!"

Maar doen ze dat omdat ze jou echt dat snoepje of frietje gunnen?  Of eerder omdat zij zich daardoor minder slecht voelen als zij het wèl eten? Hmmm

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!