Dag 69.  Het kind in mij giechelt.

Maar het thema van vandaag is frietjes.  Of neen, niet het thema, de aanzet.

Zoals vele Belgen durft er hier in het weekend al eens naar de frituur gegaan.  Frietjes, stukske "vlees", sausje.  Vettige vrijdag eigenlijk feitelijk.  An sich moet zoiets kunnen, maar ...
Ik let sinds een drie-tal weken enorm scherp op mijn voeding.  Volledig suikervrij (de bewerkte variant, wel nog wat fruit enzo), slechts een strenge selectie van plantaardige oliën laat ik toe in wat ik eet en kwaliteit boven kwantiteit.  Een nieuw experiment voor het ogenblik, maar eigenlijk feitelijk geloof ik dat dit de enige goeie manier is van leven om onze gezondheid op de lange termijn te kunnen beschermen (indien die er al is) of verkrijgen (als je met problemen te kampen hebt).  Kimberly daarentegen eet vrij gezond, maar de spontane Malteser, boterham met choco, koekje, friet etc komen er bij haar nog steeds in.  Uiteraard zou ik haar graag zover krijgen om mee te doen, maar for now moet ik het hier mee stellen.

Flash back naar gisteravond.  Kimberly wil frietjes "want het is vrijdag".  Ik niet, ik maak wel iets gezonds klaar ofzo, doe maar, ga maar om friet. En toch laat ik mij uiteindelijk overhalen om ook frietjes te eten.  En zo gaat het elke   fucking   keer.  Ben ik kwaad op haar?  Neen.  Het zou makkelijker zijn als zij niet meer zou aandringen, dat wel, maar de uiteindelijke keuze ligt bij mij.  Ik heb toegegeven.  Ik heb me laten verleiden.  En ik ben daardoor (toch een beetje) kwaad op mezelf vandaag.

Ik durf te veronderstellen dat ik daar niet alleen in ben.  Veel mensen laten zich makkelijker verleiden om af te dwalen van het door hen gekozen pad door hun naaste omgeving.  Gelukkig werkt dit in twee richtingen.  Sommigen laten zich verleiden door de gezondere levensstijl van hun partner, dan is het uiteraard supermegageweldig positief.  Maar de grote meerderheid laat zich nog vaak verleiden door dat duiveltje op hun schouder.  Of misschien beter gezegd, naast hen in de zetel of tegenover hen aan de tafel, die hen toefluistert "alé kom, eentje!  Je leeft toch maar één keer?  Komaan, doe het gewoon!"

Maar doen ze dat omdat ze jou echt dat snoepje of frietje gunnen?  Of eerder omdat zij zich daardoor minder slecht voelen als zij het wèl eten? Hmmm

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!