Dag 58.  De prijs van kwaliteit.

Ik ben geen gierige mens, integendeel, ik geef graag geld uit (soms misschien iets te graag...) maar wel steeds voor iets wat ik de moeite waard vind.  Zo mag een goeie fles wijn best wat geld kosten, zo kijk ik niet op een euro als we een paar keer per jaar eens lekker gaan eten bij een mooi restaurant, ben ik bereid veel geld te betalen voor een goeie cursus of opleiding en betaal ik met plezier wat meer voor een mooiere accommodatie of een mooier uitzicht wanneer we (die zeldzame keren) op vakantie gaan.  Ik wil gewoon waar voor mijn geld.  Dat is de doorslaggevende factor.

Nu als ik heel eerlijk ben, dan ben ik nog niet zo lang bekeerd tot de groep mensen die ook zo denken over de kwaliteit van de ingrediënten die ik koop om te koken.  Ik vergeleek altijd de prijs per kilogram en greep heel erg vaak naar het goedkoopste (met uitzondering van toiletpapier, niets hatelijker dan plots met uw vinger in uw aars te eindigen na uw behoefte gedaan te hebben, alé, dat is tenminste mijn persoonlijke mening...).
Niet uit gierigheid, maar eten is eten, toch?

Er zijn ongetwijfeld uitzonderingen, maar erg vaak zullen producten die goedkoper zijn ook gebruik maken van goedkopere ingrediënten.  Het prijsverschil moet immers ergens vandaan komen toch?  Ik heb dit zelf gemerkt toen ik in een ver verleden nog werkte voor een bedrijf actief in de voedingsindustrie.  Er werd een eigen A-merk geproduceerd, en een wit product voor een grote winkelketen.  Het wit product was pakken goedkoper, voor een deel omdat er bespaard werd op de duurdere ingrediënten die vervangen werden door hogere percentages van goedkopere ingrediënten.
Ander voorbeeld?  Check eens hoeveel percent vlees er zit in goedkoop kippenwit (beleg) ten opzichte van een A-merk.
Nog?  Check eens hoeveel een zak chips kost, gebakken in olijfolie, ten opzichte van een zak chips gebakken in koolzaad- of zonnebloem olie.
Grasgevoerd vlees <> industrieel gefokt
Vis van vrije vangst <> gekweekte vis
En zo voort en zo verder.

Maar waar trekken we de lijn?  Alles wordt duurder, en een winkelkar kwaliteitsproducten zal een veelvoud kosten van een winkelkar gevuld met producten van het huismerk.  Maar is het dat waard?  Ik heb me de vraag lang gesteld maar er nooit naar gehandeld.

Tot voor kort.

Ik ga nu actief op zoek naar kwaliteitsproducten.  Zo onbewerkt mogelijk, zo natuurlijk mogelijk.  En dat kost best wat geld.  Maar als ik 100gram van zo'n kwalitatieve voedingsbron eet, krijg ik hoogstwaarschijnlijk meer voedingsstoffen binnen.  Zo bevat grasgevoerd vlees een veelvoud aan oa Omega3 in vergelijking met runderen die op stal vetgemest worden met mais, koolzaad, aardappelen, macaroni(?!?), ...  Minder eten en meer (kwalitatieve) voedingsstoffen binnenkrijgen, een meer verzadigd gevoel, ik ben fan!

Het is een zoektocht, want jammer genoeg is het (althans waar ik zoek?) niet eenvoudig om makkelijk aan zo'n kwalitatieve producten te komen.  Echt kwalitatieve producten, geen met een fancy verpakking rond die gezonder lijken te zijn, maar puur natuur & echt gezond.  Het voordeel is wel dat je niet veel van zo'n bronnen moet vinden, want veel van wat in de meeste keukenkasten ligt valt al gauw weg als je eens goed naar de ingrediëntenlabels gaat kijken.  De echt goeie dingen bevatten namelijk geen ingrediëntenlijst, of een erg korte.

Ik zal hier binnenkort zeker enkele bronnen delen, maar misschien kunnen we ruilen?  Jullie zeggen waar jullie je gezonde dingen kopen, en ik zeg waar ik de mijne vind?  Samen gezonder!

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!