Week 3 van dagelijkse blogposts : Check!  Op naar week 4 en de mogelijke geboorte van "den John".

Voor de mensen die in de week niet graag lezen of weinig tijd hebben voorzie ik telkens op zondag een overzicht van de posts van de voorbije week.

"Mag ik de boter eens?" zijn woorden die aan tafel al eens over de lippen durven gaan.  De meesten onder jullie zullen dan zonder nadenken het vlootje of schoteltje doorgeven.  Indien het Becel of andere varianten betreft ben ik vaak die eigenzinnige eikel die dan zegt "er staat geen boter op tafel".  Wordt meestal niet geapprecieerd, maar is wel de waarheid.  Boter wordt gemaakt van melk, melk & melk.  Einde verhaal.  Wettelijk mag een product de naam boter dragen als het bestaat uit minstens 80% melkvet, weet mijn vriend Wikipedia me te zeggen.

Als ik bijvoorbeeld het vlootje Vitelma hier uit de koelkast neem (is van Kimberly... I never touch the stuff) en kijk naar de ingrediëntenlijst (wetende dat korter heel erg vaak beter is), dan zie ik water, plantaardige oliën en vetten, gemodificeerd zetmeel, emulgator, zout, voedingszuur, natuurlijk aroma, vitamines, mineralen & kleurstof.

Boter is gemaakt van, ra ra?  Melk!  Deze bevat van nature uit de vitamenen A, D & E en buiten een snuifje zout (in het geval van gezouten boter) wordt daar niks extra aan toegevoegd.

Welke zou er nu het gezondste zijn?  Puur natuur of een zwaar gemarket, fancy verpakt smeersel?

p.s.  Als je niet overtuigd bent, zet dan ff wat boter & een pakje smeersel gewoon open & bloot in je keuken voor enkele dagen, weken of maanden & kijk wat er gebeurt.  Spoiler : als de schimmels het zelfs al niet lusten ...

We zijn het intussen vaak al goed gewend om in de loop van de dag onze gsm of tablet eens snel wat bij te laden zodat we zeker de dag doorkomen.  Niemand die daar van opkijkt.  Ik kijk er niet meer van op als er mensen bij CrossFit Cargo vragen naar een stopcontact of USB / Iphone kabel om even hun gsm bij te laden.

Wanneer ik echter tegen de mensen zeg dat ik, wanneer ik de kans zie, al eens een powernapje durf doen, dan krijg ik de meest bizarre blikken toegeworpen.

Tijdens een zware (of soms zelfs niet eens zo zware) dag heb ik soms het gevoel dat mijn batterijen een kleine oplaadbeurt zouden kunnen gebruiken.  De manier van opladen is niet altijd dezelfde.  Soms heb ik nood aan een dutje, een andere keer moet ik even kunnen sporten.  Dutjes worden blijkbaar echter al gauw met baby's of oude mensen geassocieerd (ok, granted, ik ben geen snotneus meer, maar oud zou ik mezelf nu ook nog niet durven noemen!).  Onder andere in Japan komt het blijkbaar vaker voor dat zelfs werkgevers de mogelijkheid voorzien om hun werknemers even te laten nappen tijdens hun werkuren, onder meer omwille van hun verhoogde productiviteit achteraf.  A ja, want met een platte gsm kan je ook niet meer bellen hé...

Ik ben allesinds pro en kan zo een powernap alleen maar warm aanbevelen.  Een 20-tal minuutjes de ogen sluiten & opladen kan enorm deugd doen!

Ik zeg wel eens dat ik "op den buiten" woon.  In vergelijking met Gent valt Erpe-Mere inderdaad onder de noemer platte land, maar toch heb ik hier alles binnen handbereik.  Binnen een straal van één kilometer heb ik hier drie supermarkten, een pizzeria, een pittakot, twee bakkers, ... En ik ga overal naartoe met ... de auto...  Schaam op mij, I know...  (Ok het pittakot daar ga ik wel te voet naartoe, het is recht over de deur...).

Vanochtend vroeg Kimberly mij om even naar de beenhouwer te gaan om gehakt voor haar spaghetti saus.  Het is erg om te zeggen maar mijn eerste idee was "ik neem de auto".  Volgens Google Maps is de beenhouwerij op welgeteld 400 fucking meter van mijn voordeur.  En ik ging de auto nemen...  Ik neem zonder morren de stempel "Tamme Kloot" in ontvangst.  Gelukkig bedacht ik me net op tijd en besloot ik de benenwagen te nemen.  Het zonnetje scheen, de vogeltjes floten & de wagens raasden me voorbij.  Romantisch was het niet, rustgevend ook niet, maar ecologisch & sportief des te meer!

Ik heb me dan ook voorgenomen om meer te voet te doen.  Even de benen strekken, wat zonnestralen opvangen en weeral enkele calorieën extra verbranden.

Ja, ik ben trots op mezelf!

Ik merk bij mezelf en in mijn wijde omgeving dat er best veel mensen te kampen krijgen met mentale dips (om het woord problemen nog niet eens in de mond te nemen).  De drang om te presteren, om zich te bewijzen, het schijnbaar verplicht zijn om gelukkig te zijn, de toenemende werkdruk, etc etc etc.

Met enkele kleine ingrepen kunnen we toch al een head start nemen.  Hier @ Casa Pieter & Kimberly word ik bijvoorbeeld steevast ambetant wakker als ik in de keuken kom en er staat nog afwas op het aanrecht.  Mijn dag begint nog maar pas en ik word meteen met rommel en werk geconfronteerd. (Even met de vinger wijzen : Kimberly laat graag alles op het aanrecht staan wat niet in de vaatwas (meer) kan, en kookt graag met zoveel mogelijk potjes, pannen & attributen.  Hello Mt Afwas-Everest!

Als die afwas nu eens meteen aangepakt wordt, laat ons zeggen vijf à tien minuten extra werk, dan kan je (extra) tevreden naar bed gaan omdat je toch nog die afwas aangepakt hebt en niet uitgesteld hebt tot morgen ("Remember tomorrow", remember?).  Aangekoekt vuil is moeilijker te verwijderen dan vers vuil, uitgestelde taken worden bijna altijd zwaarder, zelden makkelijker.  Bijkomende win : je staat de volgende ochtend op en komt in een mooie, opgeruimde blinkende keuken terecht.  Een nette start van je dag, in plaats van meteen geconfronteerd te worden met werk dat op je ligt te wachten.

Stap je uit bed?  Vouw het meteen mooi open of maak het meteen mooi op.  Je begint je dag met een win, en 's avonds kom je bij het slapen gaan in een slaapkamer met een netjes opgemaakt bed.  Win!

Als ik 's avonds les geef en Cargo afsluit dan probeer ik alles zo goed mogelijk op te ruimen.  Eline of één van de andere coaches komt zo 's ochtends, net als onze leden, in een nette box terecht.

Dit alles om te jullie te proberen overtuigen van het nut om niet uit te stellen tot morgen wat je nu meteen kan doen.  Veel van die kleine prutstaakjes worden enkel groter door ze te laten liggen.  Neem het heft in handen en pak het aan!  Je zal zien dat dit naadloos overloopt in de rest van je dag, en zo zorgt een kleine overwinning voor een betere dag!

 

En nu ga ik me voorbereiden op de reactie van een hoogzwangere Kimberly als ze leest dat ik hier haar vaatwasgedrag heb aangekaart.  Als jullie na deze blogpost niets meer van mij horen, dan weten jullie wie het gedaan heeft.  (*hint* Kimberly, in de keuken, met een vuile pan van de spaghettisaus)

Lap, 't is van dat...  Is het jou ook al opgevallen hoe we vaak ziek worden op de minst interessante momenten?  De eerste dag van je vakantie?  Net voor een belangrijke dag?  Uhu... ik heb het ook vlaggen.  Ik vecht al een paar dagen tegen een beginnende oorontsteking, net nu Kimberly bij wijze van spreken elke dag kan bevallen.  NIET DE GOEIE MOMENT GODNONDEDJU!!!

Ik ben geen fan van medicatie & doktersbezoeken.  Althans niet voor zaken als hoofdpijn en aanverwanten, zaken die meestal spontaan overgaan en waar er vaak enkel pijnstilling voorgeschreven wordt.  Ik probeer nu mijn lichaam wat meer rust te gunnen zodat het zich kan focussen op het afweren & herstellen.  Wat minder trainen, rustiger trainen (eerder gewoon bewegen, geen zware belasting meer), extra focussen op wat ik eet, proberen voldoende te slapen, mij zoveel mogelijk afschermen van stress.  Klinkt allemaal erg mooi als doel, maar in de praktijk toch allemaal wat moeilijker.  Als zelfstandige heb je altijd voldoende werk en stress.  Voeg daar nog de verwachte komst van "den John" (working title) aan toe alsook de dagdagelijkse beslommeringen des levens, en het is echt gaan zoeken naar wat extra rust en een spoedig herstel.

Plooien zal ik niet.  NIET!!!!! zeg ik u!!!!

Hoe lang is het geleden dat je nog eens op je blote voeten hebt gelopen?  Gewoon puur natuur op je naakte voeten.  Geen kousen, geen pantoffels, geen schoenen, gewoon volledig vrij.

Sinds onze verbouwingen hebben wij op onze benedenverdieping vloerverwarming, za-lig!  Als ik vroeger al eens schoenen durfde te dragen in huis dan is dat sindsdien honderd procent verleden tijd.  Ik loop hier steeds op mijn kousen of blote voeten rond.  Als ik aan het coachen ben bij Cargo dan loop ik ook vaker dan niet op mijn kousen rond.  Dat beklemmende opgesloten gevoel van schoenen aan mijn voeten vind ik hoe langer hoe minder aangenaam.  Diegene die nu zouden zeggen "sandalen"!  die krijgen bij deze een afkeurende blik toegeworpen.  Neen dank u, geen fan!

Sinds kort trek ik mijn in-house gewoonten meer en meer door naar buitenshuis.  Zo durf ik al eens tijdens een wandeling mijn schoenen uit te doen en op mijn blote voeten verder te stappen.  Of buiten te gaan spelen met de honden op mijn blote voeten.  Het voelt aan als een gratis massage door moeder Natuur, pure bliss!

Tegenwoordig wordt er meer en meer getoverd met het woord "earthing".  Even met je blote voeten op de aarde staan, op het gras, in het zand, in het water, in de stront (als je niet goed uitkijkt waar je stapt...).  Terug het contact opzoeken met de natuur, letterlijk dan.

Als ik wat ga rond-googlen op de term earthing kom ik bijvoorbeeld volgende verklaring tegen (op, hoe kan het ook anders, earthing.com) :
Disconnected from the earth, we feel fatigued. 
Being isolated from the Earth by non-conductive materials such as wood, tile, and carpeted floorings in our homes, as well as rubber and plastic in our shoes, leaves us feeling unhealthy.

Connecting with the earth restores balance.
When we make direct contact with the surface of the Earth, with our bare feet or hands, our bodies receive a charge of energy that makes us feel better, fast.

Of ik het zelf zo zou verwoorden, zo wat zweverig, dat denk ik niet.  Maar een feit is wel dat ik het leuk vind, een beetje terug naar m'n kinderjaren waar niemand er raar van opkeek als je op je blote poezelige(?) voetjes rondliep.  Nu wordt er raar van opgekeken (ga is op je blote voeten naar de supermarkt?) maar het voelt wel nog steeds goed aan.  Alsof het zo hoort.
Ik zal niet snel blootsvoets naar de winkel gaan of gaan tanken, maar ik zal toch niet gauw een kans voorbij laten gaan om eens even lekker het kind in mij los te laten en blootsvoets "de wereld te ontdekken".

Ik zou zeggen probeer het zelf ook eens.  In het slechtste geval bespaar je je schoenzolen wat slijtage.  In het beste geval brengt het jou tot rust of ontspant het jou (én bespaar je je schoenzolen wat slijtage).  Nothing to lose!

Wil je geen enkele blogpost missen maar vergeet je al te vaak welke websites te checken?  Laat hiernaast je naam & email adres na, dan stuur ik jou een mailtje telkens er een nieuwe blogpost online komt!