Als zelfstandige zijn "vrije" dagen nogal zeldzaam.  Elke twee weken heb ik een "vrije" maandag.  Ik word dan niet bij CrossFit Cargo verwacht, maar werk altijd nog van thuis.  Het gescheiden houden van werk & privé is iets waar ik niet bepaald sterk in ben...

Gisteren, op mijn "vrije" maandag, had Kimberly een afspraak in Gent.  Ze zag het niet echt zitten om zelf te rijden & vroeg of ik haar niet wou voeren.  Op mijn "vrije" maandag.  Terug naar Gent.  Om daar een uur te zitten wachten en dan terug te rijden.  Laaiend enthousiast was ik niet, maar de gentleman in mezelf won het en ik speelde taxi richting Gent.  Ik kon daar een uur in de wagen mijn broek zitten verslijten of ik kon er het beste van maken : Time to walk!  Hoewel ik veel tijd in Gent spendeer ken ik het eigenlijk totaal niet, dus besloot ik een mini avontuur te ondernemen.  Gewoon "op den bots" maar met stevige tred een uurtje op ontdekking.

Ik heb geleerd dat de mensen hier in Erpe-Mere veel vriendelijker zijn dan die in Gent (ik knik altijd lachend naar iedereen die oogcontact maakt als ik wandel, hier "op den buiten" wordt die in negenennegentig van de honderd keren beantwoord met een lach en een knik terug.  In Gent kijken ze gewoon eens raar naar u in negenennegentig gevallen en is er de sporadische (meestal oudere) medemens die eens vriendelijk terug lacht.), ik heb een uurtje Vitamine D opgedaan, een kleine vijfhonderd calorieën verbrand, een stukje Gent ontdekt én Kimberly blij gemaakt.

Of ik kon thuis gebleven zijn om tam Netflix te kijken.

I won.