Stress onder controle houden is sowieso al een hele opgave, maar met een zwangerschap die stilaan haar einde nadert (of moet ik zeggen, begin) wordt het er niet makkelijker op.  Voldoende slapen, goed eten, tijd maken voor rust & ontspanning, een poging tot mediteren om het kopke wat op orde te houden, … In onze huidige samenleving waar het nooit genoeg kan zijn, waar we non-stop bestookt worden met informatie & er gevochten wordt om onze aandacht (non-stop meldingen op je gsm, anyone?) is “vrije” tijd een kostbaar goed.  We zeggen wekelijks wel eens dat we wat meer tijd zouden moeten vrijmaken om x-y-z te doen.  Dat we wel weten dat het nodig is.  Dat we daar eens werk van gaan maken.  Uhu.  Sure.  Zeggen doen we genoeg, maar effectief actie ondernemen?

Zelf stel ik al geruime tijd mijn slaap voorop.  Met m’n achtendertig lentes merk ik dat ik meer slaap nodig heb dan toen ik acht, achttien of achtentwintig was.  Vooraleer ik van mijn slaap een prioriteit ging maken zat ik ’s avonds nog uren voor de tv.  Of er nu iets echt interessants op televisie was dat was van ondergeschikt belang; ik zapte wel tot ik iets vond dat mijn aandacht even kon vasthouden.  But no more, gedaan met tijd verschijten die ik eigenlijk beter kon gebruiken om te slapen.  Na een goede nacht rust (en een goede nachtrust) sta ik sterker in mijn schoenen.  Ik kan beter weerstaan aan de vele verleidingen om me heen (snoepen, social media, lui zijn), heb meer energie, loop beter gezind.  En dat allemaal door één of twee uur meer slapen?  Deal!

Maar wat met het vaderschap dat net om de hoek staat te wachten?  Hoe gaat dit mijn nachtrust beïnvloeden?  Vrienden bestoken mij al maanden met horrorverhalen en ik word er stiekem toch stilaan wat bang voor.  Hoe ga ik dat aanpakken?  Hoe gaat mijn lichaam daar op reageren?  Gaat dat een invloed hebben op mijn gewicht?  Op de kwaliteit van mijn werk?  Op mijn humeur?  Als ik de gruwelijke verhalen moet geloven wel, echter weiger ik daar zomaar aan toe te geven.  Ik geloof rotsvast dat er voor elk probleem wel een oplossing bestaat, dat we creatief genoeg zijn om de meeste dingen die het leven in onze schoot gooit, het hoofd te bieden.  Zelf zal ik het binnen een 5tal weken aan den lijve kunnen gaan ondervinden.  Ik ga er van uit dat ik oplossingen ga vinden, en dat ik deze uiteraard met jullie ga delen!